Feedersi. Tuczenie partnera

Otyłość może być zjawiskiem wykorzystywanym w patologii seksualnej.

 

Feedersi, fedyzm, fetyszyzm

Feedersi (FA – Fat Admirer) to miłośnicy tłuszczu, osoby lubiące krągłości, w dokładnym tłumaczeniu: dokarmiacze, wypasacze.

Feedersami są najczęściej mężczyźni. Ich ofiary – kobiety określa się: feedee, gainers (rosnące). Zjawisko fedyzmu tyczy się również mężczyzn homoseksualnych. Opasły partner to hub, superhub.

Feedersi są fetyszystami, dla których fetyszem jest nadmiernie otyłe ciało.

 

Feedersi i ich preferencje

Feedersa podnieca skrajnie otyłe ciało. Dla niego nazwanie kogoś grubasem jest ogromnym komplementem.

Widok osoby o masie 150-200 kg doprowadza feedersa do stanu maksymalnej satysfakcji seksualnej.

Niektórzy doświadczają dodatkowych doznań patrząc jak kobieta objada się. Akt jedzenia jest dla nich podobnie zmysłowy jak sam seks.

Widok jedzącej kobiety, bądź karmiącej się pary, fantazjowanie na temat tego, że ubranie, które kobieta ma na sobie z czasem stanie się na nią za ciasne, wywołuje zbliżone odczucia do tych, których doświadcza się na widok ludzi uprawiających seks.

 

Feedersi i ich ofiary

Gainers to najczęściej kobiety z zaniżoną samooceną, mające kłopot z akceptowaniem swojego ciała, posiadające kompleksy i bezskutecznie zmagające się z otyłością. Są to osoby, które łatwo zmanipulować.

Feedersowi zazwyczaj nie sprawia większego problemu nakłonienie swojej wybranki do stosowania wysokokalorycznej diety.

Wypasacz manipuluje zapewniając o swoich uczuciach, trosce i chęci sprawowania opieki nad partnerką.

Relacja opiera się na atrakcyjności kobiety, dlatego jest powierzchowna. Polega na namawianiu, z czasem także na zmuszaniu do przyjmowania coraz większej ilości jedzenia. Gdy kobieta staje się chorobliwie otyła zaczyna być całkowicie zależna od dokarmiacza. Patologiczna otyłość uniemożliwia jej samodzielnie poruszanie się. Gainers może jedynie leżeć i jeść, przez co jest uzależniona od partnera.

Nierzadko feedersi poniżają swoje partnerki, odnosząc się do ich tuszy. Tym samym pomnażają ich kompleksy i wywołują przekonanie o niemożności znalezienia innego partnera. Lęk przed samotnością sprawia, że ofiara feedersa nie jest w stanie zrezygnować z patologicznego związku.

Dominacja nad partnerką, jej zależność i niemożność decydowania o sobie, dostarcza feedersowi dodatkowej przyjemności.

Gdy kobieta odmawia przyjmowania pokarmów, ponieważ chce stracić kilogramy, zaczyna być szantażowana i zastraszana.

Feedee jest atrakcyjna, dopóki jest otyła i dopóki jej zachowanie podporządkowane jest woli partnera.

 

Czy fedyzm to parafilia?

Postępowanie feedersów ma negatywny wpływ na zdrowie zarówno fizyczne jak i psychiczne oraz samoocenę partnerek.

Fedyzm to zaburzenie parafilijne.

Dlaczego nie można go traktować jako parafilii?

Określenie parafilia dotyczy nietypowej preferencji seksualnej, która w ramach normy partnerskiej może być z satysfakcją realizowana w związku. Parafilia staje się zaburzeniem parafilijnym, gdy powoduje cierpienie, krzywdę oraz zagraża zdrowiu, bądź życiu.

 

Czy fedyzm wymaga leczenia?

Preferowanie w roli partnera seksualnego osoby pulchnej, napawanie się widokiem jedzącej osoby, czy wyobrażenia w tym obszarze nie są problematyczne.

Sednem problemu fedyzmu jest świadome i celowe doprowadzanie partnera seksualnego do stanu chorobowej otyłości i zależności.

Umyślne przybieranie na wadze, dla osiągnięcia monstrualnych rozmiarów, po to by zadowolić i podniecać partnera jest zachowaniem dysfunkcyjnym.

Fedyzm powoduje krzywdę fizyczną i psychiczną, dlatego nie jest parafilią, tylko zaburzeniem parafilijnym.

Zaburzenia parafilijne wymagają specjalistycznej interwencji.

Na podstawie: M. Seifert, Z. Zdrojewicz: Otyłość a zachowania seksualne